Ντέμης Κωνσταντινίδης, Πέντε ποιήματα

Υποσημείωση

Κουρνιάζεις μες στη στάχτη
Ενός απέραντου πεδίου δοκιμών.
Υπόλειμμα υπάρξεως
Ακτίνα σκέψης
Που μεταφέρεται στο σύμπαν
Προς ένα υπέρτερο σενάριο επανάληψης
Απαλλαγμένο απ’ τις δεξαμενές της μνήμης
Σε τετραδιάστατες συντεταγμένες αορίστου
(Μια δοκιμή ακόμη στα όρια του σφάλματος)

***

Εν ευθέτω

Σχήματα ασύνδετα
Άτακτες σκέψεις
Πότε θα είναι καιρός
Για να παλέψεις;

Όπλα στο χώμα
-Δεν ήρθε ακόμα
Θα περιμένουν
Να τα γυρέψεις!

***

Πυρηνικό δάσος

Λάμπουν λουσμένα ενέργεια
Τα κλαδιά σου
Αποτυπώνονται ανεξίτηλα
Τα βήματά σου
Φτάνουν οι ήχοι
Ως την καρδιά σου
Γιναν δικά σου
Δίκαια παράσημα
Για τη γενιά σου.

***

Ρεπό

Από τότε που θυμαμαι τον εαυτό μου
συμπληρώνω λαχεία.

Έχω και μια παλιά παρατημένη μηχανή
Λέω να την πλύνω καμιά μέρα και να τη γυαλίσω
Να με περιμένει γουργουρίζοντας στο ρελαντί.
Αγριεμένη και σταματημένη στη στροφή.
Θα ‘ναι ό,τι πρέπει για ληστεία.

***

Οκτώβρης

Δεν βρίσκονται πια απ’ το μέτωπο
Δεν γύρισαν αυτοί που ήταν να έρθουν
Δεν θα μας πουν ποτέ τις ιστορίες τους
– Ανήκουν στα βουνά οι νεκροί τους –
Και μόνο απ’ τις φωτογραφίες τους
Κάτι θα ζει απ’ την ανάμνησή τους.

*Από τη συλλογή “Ίχθύων Λόγος”, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2011.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s