Δημήτρης Φιλελές, Ταξί

Ένα ταξί είν’ η ζωή πειρατικό
που κάνει πιάτσα τα μεσάνυχτα λαθραία
το μάτι κλείνει σ’ όποιον βρει περαστικό
στου λιμανιού τη σκοτεινή την προκυμαία

Οι επιβάτες δεν κρατούν αποσκευές
με αδειανές τις τσέπες έρχονται και πάνε
Μεγάλες μοιάζουν όλες οι Παρασκευές
και το ταξίμετρο τους γράφει τι χρωστάνε

Είναι γνωστή η διαδρομή απ’ την αρχή
πάντα αντίστροφα μετράει η κλεψύδρα
πέρα απ’ τα όρια λυγίζει η αντοχή
εννιά κεφάλια έχει η Λερναία Ύδρα

Όποιο κι αν κόψουν, ξεφυτρώνουν άλλα δυο
η μάχη άνιση και άδοξη η πτώση
είναι αθάνατο το άγριο θεριό
από τα δόντια του κανείς δε θα γλιτώσει

Ρούχο επίσημο το πέτρινο παλτό
φτερό ανοίγει η ψυχή, βουβό το στόμα
ανεμοσκόρπισμα το σώμα το φθαρτό
ο κύκλος κλείνει με μια χούφτα αφράτο χώμα.

One response to “Δημήτρης Φιλελές, Ταξί

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s