Lawrence Ferlinghetti, Μικρή ιστορία σε μια ζωγραφιά του Γκούσταβ Κλιμτ

Είναι όρθιοι και γονατίζουν σ’ ένα παρτέρι με λουλούδια
Αυτός
την έχει μόλις πιάσει
και την κρατά γερά

Το φόρεμά της
έχει γλιστρήσει
από τους ώμους της

Αυτός έχει μια πείνα κατεπείγουσα
Το σκούρο του κεφάλι
σκύβει απάνω της
Πεινασμένο

Και η γυναίκα η γυναίκα
στρέφει τα μανταρινένια χείλη της μακριά του
το ένα χέρι σαν κεφάλι πεθαμένου κύκνου
τυλιγμένο γύρω απ’ το
βαρύ του σβέρκο
τα δάκτυλα
συσπασμένα παράξενα
όλα μαζί κολλημένα
το άλλο μπράτσο λογισμένο πάνω
στο σφιχτό της στήθος
το χέρι της μια χαλαρή δαγκάνα
που αρπάζει το χέρι του
που πήγαινε να φέρει το στόμα της
στο στόμα του

Το μακρύ της φόρεμα καμωμένο
από πολύχρωμους ανθούς
σε χρυσό καπιτονέ
Τα μαλλιά της σαν από τον Τισιάνο
έχουν γαλάζια άστρα

Και η χρυσή του ρόμπα
σκακιέρα με σκούρα τετράγωνα
σαν Αρλεκίνος

Χρυσές γιρλάντες
χύνονται πάνω στις
γυμνές γάμπες και τα
τεντωμένα πόδια της

Κάπου κοντά θα πρέπει να υπάρχει
ένα δέντρο στολισμένο
με γυάλινα φύλλα να λάμπουν
στο χρυσό αέρα

Θα ’vat πρωί
σε κάποιο μέρος μακρινό

Κάθονται οι δυό τους σιωπηλοί
σαν μέσα σ’ ανθισμένο λιβάδι
πάνω στο καλοκαιρινό ανάκλιντρο
που ’ναι μάλλον δικό της

Κι αυτός την κρατά ακίνητη
με τόσο πάθος
κρατά το κεφάλι της κοντά του
τόσο απαλά τόσο επίμονα
για να την κάνει να γυρίσει
τα χείλη στα δικά του

Τα μάτια της είναι κλειστά
σαν διπλωμένα πέταλα
Δεν
θ’ τ’ ανοίξει
Δεν
είν’ Εκείνος

*Από τη συλλογή «Τώρα ποιοι είμαστε;» (1974). Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Ferlinghetti, Ποιήματα», στη σειρά Τετράδια Ξένης Ποίησης, Εκδόσεις Πρόσπερος, Αθήνα 1989. Μετάφραση: Ρούμπη Θεοφανοπούλου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s