Κατερίνα Κούσουλα, αστερισμός του καρκίνου

στη Μ.Γ.

τρόμος λοξοπατά την πέτρα
τα μάτια της διάπλατα παράθυρα αιχμής

να ’βγαζα έξω το μαχαίρι απ’ το φθαρμένο του θηκάρι
να σύρω λάμα να νιώσω κάτι
με κάθε ετυμηγορία έχασα κάθε αίσθημα
οι αισθήσεις μου είναι βρέφους απαλές
ανίδεες αισθήσεις – πώς το κακό με βρήκε;

στο σώμα της περιδιαβαίνουν αναμνήσεις
εξίσου με τους πόνους ακατάσχετες
θαρρείς δουλεύει δίπλα δίπλα η ζωή
κι ο θάνατός της
ενώ ανέχεται τα πάντα όπως πάντα σιωπηλή
πειραματόζωο καλό μεθόδου αποχωρήσεων

όλες οι αποχρώσεις στο λευκό μετά
μια σπίθα «κρίμα» μόνον –
περνά και φεύγει

*Από τη συλλογή “θαυματουργή πλην έρημος”, Εκδόσεις Κουκκίδα, 2018.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s