Κατερίνα Αγυιώτη, από τον “Φρουρό”

Μίλα μου για σένα. Ας πούμε, μ’ αγαπάς;

*

Να θρηνείς σα να έχει περάσει η λύπη
είναι η καταδίκη που σου χρειάστηκε.

*

Τα λουλούδια στις κοιλότητες των αυτιών μου
δεν είναι από την επαφή μου με τους κήπους.

*

Να είσαι νάρκισσος είναι μια υποχρέωση να περιμένεις
υπομονετικά να κοιμηθεί αυτός που θα μπορούσες να αγαπήσεις.

*

Κάποια μέρα που θα τα πάρω άγρια στο κρανίο, θ’ αρχίσω
ν’ αγαπάω αβέρτα κι όποιον πάρει ο χάρος.

*

Από τη σωστή απόσταση, οι άνθρωποι εννοούν ακριβώς
αυτά που λένε. Τα άλλα είναι ιστορίες δύστυχων συνομιλητών,
εκπεσμένων από την κυριολεξία.

*

Μου μιλούσε σα να μου διάβαζε τον κατάλογο των νεκρών,
κοιτώντας με ευγενική αγωνία έπειτα από κάθε
όνομα, αν ήξερα κανέναν.
Έρημος είσαι αν δεν είχες κοινούς θανάτους.

*

Η αμφιθυμία μου είναι η απώλεια του παραδείσου των
άλλων – ένας θρίαμβος.

*

Όταν σε παρατηρώ διαστρεβλώνεσαι – πρέπει να σε
κοιτάω περνώντας σα μέλισσα
και με την ησυχία μου ύστερα
ν’ απλώνω μέσα μου το έλεος σου.

*“Φρουρός”, Εκδόσεις Φαρφουλάς, 2016.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s