Νίκος Σφαμένος, Η άνοιξη που έρχεται θα είναι παγωμένη

με τις ώρες μπροστά σ’ ένα κομμάτι χαρτί

χαμογελάς

ω ναι

οι μεγάλοι ποιητές τα είπαν όλα μα γράψε κάτι για τούτη τη νύχτα -ειδικά
ετούτη-

και μετά πέτα τις λέξεις στον αέρα άστες να στριφογυρίζουν και άπλωσε
τα χέρια σου

άγγιξε τες

μα ναι

οι μεγάλοι ποιητές τα είπαν όλα και εγώ

τι να σας πω

τι να σας πω

για τούτη τη πένθιμη νύχτα του

ακροβάτη

δεν ξέρω

οι άνθρωποι μοιάζουν περισσότερο νεκροί από ποτέ

και οι γάτες τριγυρνάνε στις σκεπές και οι γέροι κλαίνε στα λιμάνια

τα χέρια να αιωρούνται στο σκοτάδι οι ψυχές να διαβαίνουν τα σοκάκια
και εγώ

μα τι να σας πω

δεν ξέρω

περπατάω σε ετοιμόρροπες

γέφυρες

ξενυχτάω σε μια άδεια άγνωστη πολιτεία

οι μεθυσμένοι θα κοιμούνται στα βρώμικα παγκάκια

τα παιδιά θα ονειρεύονται παρέα

με τ’ αστέρια

εγώ

καίγομαι

τα βράδια

εκτοξεύομαι

-μα οι μεγάλοι ποιητές τα είπαν όλα- οι καμπάνες τις πόλης χτυπάνε

κάποιοι τούτη την ώρα έρχονται κάποιοι τούτη την ώρα φεύγουν

τι να πει ένας μοναχικός καθώς

οι πόλεις ερημώνουν

οι ζωές χάνονται

τι να πει στις μέρες που φεύγουν ή

στα σκυλιά που κλαίνε στους δρόμους -μάλλον τίποτα-

μόνο θα πάρει στη χούφτα του

δυο τρεις λέξεις
θα μυρίσει τη δροσιά τους

λίγο πριν σας τις δώσει και όλα χαθούν θα τις κρύψει στη μασχάλη του

θα μοιραστεί μαζί τους τη γαλήνη απόψε δε φυσά αέρας και ούτε

ο ουρανός έχει

αστέρια

λέξεις μαχαίρια

άγιες

ανέγγιχτες

ταξιδεύουν στον ορίζοντα

ελεύθερες

όμως εγώ θα τις κρύψω στη μασχάλη μου θα μυρίσω τη δροσιά τους

λίγο πριν σας τις δώσω και όλα χαθούν

*Από τη συλλογή “Ανθισμένες νύχτες” (2010).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s