Άκανθος, Σπουδή στο χρόνο

Πόρνη πληγή
στα σκονισμένα μάτια,
βρωμάει η μυρωδιά του τελευταίου…
ό,τι είδα μου ΄μεινε για να με τυραννάει,
του ανθρώπου η ανάγκη
αιτία και αρχή.
Αγαπημένο τίποτα που με προστάτεψες
από το χρόνο,
εσύ που θα με παραδώσεις πίσω
πληγωμένο κι ελεύθερο
και άσκοπα δακρυσμένο,
κομματιασμένο όπως στο πριν.
Σε χαιρετώ που εσύ είσαι το έργο μου,
είσαι όλα τα παράθυρα του κόσμου,
ένα πολύχρωμο απόγευμα
βουτηγμένο στη λάσπη
δεν το περίμενα, αλλά ήρθε…
αναίτιο,
αφόρητο
και άσκοπο.

*Από τη συλλογή “Η πάλη των πράξεων”, Εκδόσεις Provocateur 2017.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s