Αντώνης Μπουντούρης, Εβδομάδα των Παθών

Στην πλατεία σύντοιχα
σέρνεται και πάλι μιά Σκιά.

Ψηλή
με πετρωμένη χούφτα.

Οι μυροφόρες χωνεμένες στους αιώνες
χαμογελούν πικρά.

Αγκαλιασμένες με καρφιά
κι ερωτευμένες μ΄ ένα ξόδι που γλυστρά
στο ψύχος της συνήθειας.

Γυμνές από εγκώμια
μ΄ αυθεντικές στον πόνο.

Εκεί στο τέλος της πομπής
η Μάνα.

Στον κόρφο της βαθιά θρηνεί
ζεστός κι απορημένος

ο αληθινά Εσταυρωμένος εαυτός μας.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s