Δημήτρης Τρωαδίτης, Δύο ποιήματα μεταφρασμένα στα γαλλικά

Exil

Les plaies sur le visage
sont la fin du contact

épouvantails répulsifs
d’ une innocence perdue

exilés
aux dispositions déshéritées

Εξορία

Οι ουλές στο πρόσωπο
είναι το τέλος της επαφής

αποκρουστικά σκιάχτρα
από μια χαμένη αθωότητα

εξορισμένα

σ’ απόκληρες διαθέσεις.

***

Assimilation

L’ accidental remplit
le vide des maisons

Le soleil s’ est rendu
comme un vieil émigré

avec des branches
d’ assimilation aux mains

et les causeries s’ assèchent
toujours sur les lèvres

Αφομοίωση

Το τυχαίο γεμίζει
τα κενά των σπιτιών

ο ήλιος έχει παραδοθεί
σαν παλιός μετανάστης

με κλαδιά αφομοίωσης
στα χέρια

κι οι κουβέντες ξεραίνονται
πάντα στα χείλη.

*Μετάφραση: Έρμα Βασιλείου.

**Από τη συλλογή “Λοξές Ματιές”, εκδόσεις Στοχαστής, 2019.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s