Λίνα Βαταντζή, Τέσσερα ποιήματα

Παραχώρηση

Ζήτησες ένα φιλί
Ζεστό άγγιγμα του ήλιου
Μυστήριο φως της σελήνης

Ζήτησες ένα φιλί-
Σου παραχωρώ τα χείλη μου
Τρέμουν σαν ρόδο
Στην αυγή.
Τρυφερό χάδι
Στα δικά σου χείλη παραδίνονται.
Σφραγίδα στοργής
Μυστήριο πάθους.

***

Σύννεφα

Χειμωνιάτικη νύχτα
Ψυχρή. Ο παγωμένος
Αέρας γεμίζει
Το χώρο-
Απόσταση μακρινή.
Λαμπρά αστέρια
Σε καθαρό σκοτάδι
Ασέληνης νύχτας. Άδεια
Η αγκαλιά-
Ακατανόητη πίκρα.
Διάβασα λέξεις
Άδικες, σκέψεις
Σκληρές. Αίσθηση
Ατσάλι-
Ανέφικτη επικοινωνία.
Άφησα την καρδιά μου
Παλμούς ανεπαρκείς
Και αγωνιώδεις
Να χτυπά-
Απρόσιτη αγάπη.
Τρυφερότητα χαμένη
Σε χρόνο απρόβλεπτο
Ήλιος ηττημένος από
Σύννεφα-
Απελπισία.

***

Συγχώρεση

Θα σου έφερνα φρούτα
Δροσερά και ζουμερά
Για επιδόρπιο
Μετά από το νόστιμο γεύμα.
Τι κρίμα που τα έφαγα όλα
Το απόγευμα
Όταν ήθελα να δροσιστώ
Από όσα με θερμά
Με κατακλύζουν-
Συγγνώμη!

***

Στωική ακινησία

Βλέμμα καρφωμένο στο κενό
Θάλασσα ακίνητη
Στον αέρα που φυσά.
Μάτια- κόκκινη αγωνία
Τα δάκρυα κρυμμένα να σταθούν.
Και η σκέψη
Ξεχειλίζει μοναξιά.
Καλημερίζει
Και ύστερα πάλι
Μέσα του βυθίζεται.
Ο γιορτινός Ιούλιος ζεστός-
Μα αυτή η μορφή
Του λαβωμένου ελαφιού
Ψύχρα διαχέει-
Η ψυχή του πληγωμένη
Σαν ατενίζει τη ζωή του
Με στωική ακινησία.
Ο πόνος του πλημμύρα.
Μια αγκαλιά χάρισμα-
Με καλοκαιρινά χαμόγελα
Την πίκρα του να απαλύνω.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s