Περσέας Ρίζος, Σε ένα αόρατο έδρανο της γης

Τα άκρα των δαχτύλων των χεριών είναι ο γκρεμός όπου η
σάρκα γειτνιάζει με την ύπαιθρο των άστρων
το φως είναι το αίμα τού μέλλοντος
η ηθική είναι ο ταξιθέτης τού σύμπαντος
ένα ποίημα διαβασμένο δυνατά στ’ αυτιά τής νύχτας
από εκατοντάδες ράμφη
που όσο παράλογο και αν ακούγεται

ΖΩ ΜΟΝΟΣ
σε ένα αόρατο έδρανο τής Γης

ΚΑΘΙΣΜΕΝΟΣ
σαν νέος σπουδαστής

ΠΟΥ ΗΡΘΕ
για το μάθημα τής αστρονομίας των συναισθημάτων

ΜΠΟΡΕΙ
να θήλασα όλες τις καταιγίδες

ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ
θα πετάξω ανατολικά

ΕΚΕΙ
όπου ο κεραυνός εορτάζεται αθόρυβα

Ε ΛΟΙΠΟΝ
ίσως τελικά κατά βάθος να είμαι αισιόδοξος

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s