Χρίστος Κασσιανής, Δύο ποιήματα

Stanisław Lentz, Strajk

Ιστορίες από το Δέρμα (Ι)

Περνούν οι γενιές, τα έθνη, τα χρόνια,
στις πόλεις, στα χωριά και στους δρόμους
κι η θέα τους αλλάζει

Μαζεύονται τα περασμένα μες στα κεφάλια μας
και μια φωνή από εκείνες που λείπουν
ιστορεί τραγουδιστά
της ζωής μας τα βαδίσματα
από πρόσωπα κι αγγίγματα
βροχές κι ανέμους

Προσμένουμε ένα φιλί, εξηγήσεις
ενα χέρι φιλικό

Κι όλα αυτά,συμβαίνουν σ’ ανθρώπους
με δέρμα μαλακό
γιατί τη νύχτα (νύχτα θα’ ναι)
που το δέρμα μας αλλάζει
όλα τα προηγούμενα γίνονται,
πνοή που σβήνει

Σεπτέμβρης 1997

***

Αναθαρρήσεις

Από ανάμεσα κι από παράλληλα κι από τ’ ολούθε
μια σιγαλιά που θρύβει τον ενδόκοσμο
σ’ ένα κρυφό ταξίδι για μια κρυφή ζωή
συναπάντημα αέρηδων και θάλασσας
όπως σαν τότε
που μια χρυσή αχτίδα
τύλιξε την σκοτεινή μας όψη
και λάμψαμε, α, πως λάμψαμε,
στο σβήσιμο του χρόνου μας

Γελάσαμε μάλιστα,
στην πιο ακριβή μας στιγμή μέχρι τότε,
που έξω από το παράθυρο
το βλέμμα σπίθισε
στις κινήσεις των πουλιών
που πετούσανε χωρίς επιτήδευση
κυκλικά και με χάρη
χαρίζοντάς μας,
απλότητα κινήσεων

Αύγουστος 1996

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s