Αντώνης Μπουντούρης, Μουλιασμένοι

Σαν τη πυκνή φυκιάδα στα ρηχά

σε παγιδεύει ο στοχασμός.

Ολο σου φταίει η κάτοψη του διπλανού
Ολο σου φταίει το ορθό που δεν ορθοπατεί.

Φρουμάζουν τ’ άλογά σου φοβισμένα.

Στο παραγώνι αναλύεις τη
σκληράδα του χειμώνα.

Σήμερα (ευτυχώς)
ο ουρανός εβάρυνε.

Γλυκιά βροχή
απόπλυνε δασείες και ψιλές.

Ξεγούβωσε το βλέμμα.

Αύριο θα γίνεις πιο απλός.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s