Χριστόφορος Τριάντης, Τρία ποιήματα

ΕΝΑΣ ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ

Το ποίημα είναι
ένας αφορισμός,
μια απέχθεια
προς τη γενίκευση,
λόγω ραθυμίας  
του δημιουργού.
Η ολότητα συγκροτείται
απ’ τα άγλωσσα μανιφέστα
σοφών και λογάδων,
τις πράξεις
θνητών κι αθανάτων
και το μίσος
για τις ψευδαισθήσεις. 


***

ΜΕ ΣΒΗΣΜΕΝΑ ΦΩΤΑ

Μας πρόδωσαν τα ποιήματα.
Οι λέξεις ήταν λίγες
μπροστά στην ηδονή.
Οι σκέψεις πάγωσαν,
λόγω επανάληψης και ατολμίας.
Με σβησμένα φώτα
αποχαιρετήσαμε το ψέμα,
χωρίς να χαϊδέψουμε (λίγο)
τα νυχτολούλουδα.
Χειροκροτήματα
(αμοιβή για τους ρόλους)
ακούστηκαν έξω
απ’ τις κλεισμένες πόρτες
κι ύστερα σιωπή.

***
 
ΜΟΡΦΑΣΜΟΙ

Να, οι μορφασμοί γίνονται
μια ανεπαρκής ειρωνεία,
προς το τέλος της διαδρομής.
Και η ηδονή μασκαρεύεται
σε άδεια μικροτελετή
κυττάρων και αδένων,
αντιλογοτεχνικό λεξιλόγιο
(πέριξ της θλίψης),
που δεν αφαιρεί
τη μελαγχολία
απ’ τα βαθιά μεσάνυχτα. 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s