Ρογήρος Δέξτερ, Περί ύπνου και αγρύπνιας

Ένα-δύο-τρία
Μετρώ προβατάκια για να κοιμηθώ
Ο έρμος των κοπαδιών και των ποιμένων
Τέσσερα-πέντε-έξι
Τόσοι νεκροί αριθμοί στην εξώπορτα
Βελάζουν με κουδουνίσματα
Επτά
Ο μέγας ύπνος ακόμη να με χωνέψει
Τις σάρκες μου καταπίνει το νυχτέρι
Οχτώ-εννιά-δέκα
Οικουροί λογισμοί με ζώνουν σα φίδια
Οι δήμιοι ακονίζουν φάσγανα
Και ο όχλος τις μαθημένες του λογοτριβές
Εταίρες αναμίξ με σωτήρες και ρήτορες
Κάτω από τους εξώστες
Μεγάλης πόλης αστών ή παραδόπιστων
Πιστών στις παραδόσεις και τις προδοσίες
Ονειροπωλητές χαλασοχώρηδες μικροπολίτες
Έντεκα-δώδεκα
Βροντόφωνοι κήρυκες
Διαλαλούν με στόμφο τις συντριβές μου
Στην πλήθουσα αγορά τής Βαβυλώνας
Όπου με έφεραν μέσα απ’ τό μάτι μιας βελόνας
Έρμαιο των πεπρωμένων•
Και πάλι μηδέν εις το πηλίκον –
Ξαναρχίζω :
Ένα-δύο-τρία
Πώς αντέχω να λογαριάζω τόσα καθέκαστα
Πριν λαγοκοιμηθώ
Τέσσερα-πέντε-έξι
Κορίτσια μού χάρισαν χαμόγελα
Επτά
Γυναίκες τους πιο γλυκούς μαστούς των εσπερίδων
Οχτώ-εννιά-δέκα
Φιλιά μαχαίρια και φεγγάρια
Που τροχίζει η γλώσσα
Αλλά κουράστηκα να σφάζω στίχους
Μήπως αγκαλιαστεί στον ύπνο το σαρκίο μου
Έντεκα-δώδεκα•
Εδώ θα σας αφήσω
Αντί για καληνύχτα
Κι άλλες καλές αυταπάτες να ονειρευτώ.

*Από τις “Σχεδίες”.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s