Πόπη Γιόκαλα, Τρία ποιήματα

Φώτο: ομάδα φωτογραφίας Αν.ISO.ρροποι

Σκόνη

Όλοι δεν έχουν τον ίδιο καλπασμό ψυχή μου.
Οι ονειροπόλοι στέκονται
πάντα στην άκρη.
Ίσως φοβούνται από τον αφθορμητισμό που βγάζει
η ψυχή τους και τον σκορπάει
απλόχερα…
Γίνεται σκόνη… μελαγχολία, μετάνοια…

***

Αναζήτηση

Ζητείται Ελπίδα.
Υπάρχει προσφορά;
Μήπως τα ράφια άδειασαν;
Που να ψάξω τώρα;
Δεν πρόλαβα!
Πολύς συνωστισμός..
Όλοι τρέχουν να προλάβουν!
Τόση ζήτηση;
Ξαφνικά τη βρίσκω!!
Θα την εναποθέσω στις αποθήκες της ψυχής μου..
Για να μη μου λείψει ποτέ.

***

Ήχος

Ένας ήχος μια κραυγή..
Ένα άγγιγμα γλυκό με συνεπαίρνει.
Μια ηλιαχτίδα που βγαίνει με γλυκαίνει-
Μια ζωή γεννιέται
Μια ζωή χάνεται
Τι σύμπαν κρατάει Καλά
τις ισορροπίες-
Η απόλυτη γαλήνη το σκοτάδι
Η χαρά μέσα μου βαδίζει στο
αύριο-
Το είναι γαλάζιο του ουρανού
με σπρώχνει-
Οι πηγές των ονείρων
Ευτυχία που λοιώνει.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s