Έρμα Βασιλείου, Ανενδοίαστα

Χάθηκαν οι ρυτίδες από τ’ αφάγωτα φρούτα
τίποτε δεν τελειώνει
μόνιμη η αριθμητική της μέρας
περνάει η νιότη πάλι,
την κυνηγώ μ’ ένα ματσούκι,
τη διώχνω, την καλωσορίζω
και η προπαίδεια νεράκι…
σήμερα μείναν μ’ έν’ αγκίστρι να μικραίνει
ένα γκάστρι να μεγαλώνει
οι ώρες, ο ήλιος, ο τροπικός
την άλλη στιγμή θα φέρω άλλοθι
να μαζέψω τους συνηγόρους της ζωής
με τα μεθυσμένα καπέλα
στον ιερό κύκλο της σελήνης
και σε παρακαλώ, αϊτέ των ουρανών, μην προσθέσεις καρικατούρες άλλες
άδε* την πανσέληνο! χυμάει από την ανοικτή αρσέρα**
το βράδυ που γεννιέται η θύελλα των οραμάτων
είναι όμορφα εδώ
έχει φωτιά που αντανακλά ένα ‘τώρα’ θαμπερό
πύργο, μεθύσια, φωτεινά την αυταπάτη
φυλάει φουρτούνες να κοιμούνται με παλίρροιες
μπορώ έτσι να πεθάνω από λόγια, κουκιά μετρημένα
να ξαπλωθώ με φαγωμένες λέξεις
να μην περιμένω του ήλεκτρου ψηφία,
ούτε τον γραμματοκομιστή να διανέμει όπως πάντα την πίστη
σε φύλλα εκ χάρτου ανίας

* κοίτα, Κυπρ. διάλεκτος
**φωταγωγός, Κυπρ. διάλεκτος

#Από το βιβλίο ”Μουσώνες” Τόμος Β’ – σειρά ΔΕΚΑΤΕΣΣΕΡΑ, aphrodite 2016.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s