Χαρά Παπαδοπούλου, Δύο ποιήματα

Ταραχή

Να υπερασπιστεί τον εαυτό του’
πάση θυσία
πάνω από όλα
πέρα από όλα.
Ο εαυτός του.
Να γίνει κάποιος.
Ο εαυτός του.
Τον τιμωρεί.
Ασθμαίνοντας με χέρια που τρέμουν.
Εσείς με κατηγορείτε.
Εγώ με κατηγορώ.
Σήμερα, παιδιά, θα μάθουμε τα πρόσωπα.
Η ταραχή στα πρόσωπα,
στα γένη, στους αριθμούς.
Ο εαυτός του.

***

Μεταφυσική ειρωνεία

Κλείνεις τα μάτια και χάνεσαι.
Ποτάμια χωνεύουν την ύπαρξή σου.
Η ομορφιά σε προσπερνάει.

Απλώνεις τα χέρια ν’ ακουμπήσεις
τις φτέρνες τ’ ουρανού.
Η «μεταφυσική» μάς κοροϊδεύει,
παρανοϊκοί εραστές του χρέους στη λογική.

Αυτός ο κόσμος δεν είναι για σένα.
Και αν τον αγάπησες και αν τον πόθησες,
μπορεί απλά να σ’ εξοντώσει.

*Απο το βιβλίο “Ένα γυμνό κρεμμύδι”, Εκδοσεις_των_άλλων, Αθήνα 2016.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s