Μαρία Πανούτσου, Αστροβόλο

τα χέρια μου βαστάνε ένα ψωμί
ένα βιβλίο
ένα μολυβί
ένα κουτί
ένα γράμμα
ένα μαντήλι
ένα απόκομμα μια εφημερίδας
ό, τι βαστάνε,
οι δυο μου χούφτες,
τίποτα περισσότερο

όλοι οι άνθρωποι είναι εν δύναμη δολοφόνοι
είναι μαζί με την κάρδια ένα συνονθύλευμα
από νεύρα που στάζουν υγρά πολλών χρωμάτων
μια αλυσίδα από εφιάλτες και φύλακες της μιας νύχτας
που βγάζουν σε δρόμους λασπωμένους

εκεί στο τέλος του λαβυρίνθου
είναι ένα ποτάμι
ακολούθησε και σμίξε
με τις νεραΐδες τα ξωτικά
εκεί σε περιμένει και ένα κομμάτι ανυπόμονο
από μένα
κρατώ στα χέρια μου όλα όσα άφησες πριν φύγεις
αντικείμενα φαγητού και μέθης
πέταξε τα στο ποτάμι
πλύνε τα χέρια και ακολούθησε τα αερικά
μόνο πρόσεξε μη κοιτάξει πίσω σου φεύγοντας
την μορφή μου

δεν είμαι πια αστρόβιλος της γης
αλλά μια δισκοβόλος του ουρανού

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s