Ιωάννης Σεβαστιανός Ρώσσης, Δύο ποιήματα

ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΔΕ ΘΕΛΗΣΕΣ

Τίποτε πιο δικό σου από εκείνο
που δε θέλησες.

Ζούμε ονειρευόμενοι
ο ένας για τον άλλον. Γιε μου,
είσαι τι όνειρο της Γέρμας,
κι είσαι το όνειρό μου
ταξιδιώτη.

Χρύσα Ελένη Δάφνη
-χείλη σκληρά, ανενδοίαστα-
τι έφταιξε και ποτέ δε σσας είχα;

*

FUTURISSIMO

Εξόριστος από ποιους
Ποιαν είχε πατρίδα;
Μην ήμουν άγγελος κι ο ίλιγγος
της πτώσης τσάκισε τη μνήμη μου;
Αδύνατον.
Αντάρτης και δειλός δε συμβιβάζονται.
Πέρα είμαι τυχάρπαστη
σαν όλα εδώ.
Γι’ αυτό
τα γουρουνάκια τραγουδούν
αγγελικά
κι η πόρνη
διαφεντεύει τον αιθέρα.

Κουράγιο κουράγιο.
Ο τυμβωρύχος ήδη ξεκίνησε
με ψάχνει θα με βρει
θ’ ανακαλύψεις τούτο το φιλέρημο λογάρι
θα.

*Από τη συλλογή ‘Εν καμίνω”, Έκδοση Πλανόδιον.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s