Εφη Καλογεροπούλου, … γιατί αξιώθηκα να ζήσω την αγάπη τη μεγάλη

Αλλά με τύφλωνε το φώς μέχρι
που ουράνιες περσίδες άνοιξαν
σε παλιά παραθυρόφυλλα
κι έγινε σκοτάδι αθώο αυτό που αγνοώ
ύστερα φώς λευκό
άσπρο σαν άστρο έλαμψε ή γνώση
και χάθηκα διψώντας την

Φλέβες αρτηρίες ποτάμια φύλλα δροσερά
τα χαμηλά νερά να προσκυνώ
της δοκιμασίας την πληγή να χορτάσω πίστη
στα χαμηλά νερά στην άκρη τους
με τρόμο που φοβάμαι
να μη τιμωρηθώ
γιατί αξιώθηκα να ζήσω την αγάπη τη μεγάλη
που άλλη δεν έχει

Να ζεις γενναία τη φθορά σημαίνει
να διασώζεις το άφθαρτο
μες στην αγάπη

© Εφη Καλογεροπούλου
(κτχρμ),2018

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s