Νο 133 (φωνές)

alexandros milioridis

Δώστο
μου,
δώσε μου γρήγορα το πιτόγυρο,
απόρησα,
γύρισα να κοιτάξω σαν
ιππότης
με πανοπλία
αργά αλλά σταθερά,
δεν είδα
κανένα,
πεινώ σκέφθηκα.
Nορμάλ αν σκεφτείς πώς βαρούσα ένα ξενύχτι στην πασαρέλα της αναμονής.
Έχασα
το τραίνο,
κατάπια την τρέλα αυτών που με μισούν
και βρέθηκαν
όλα σε παράξενες αναλογίες.
Τώρα στα ακουστικά ακούω τζαζ από την πρώην ΛΔΓ,
Έ ψιτ
κωλόγερε,
τώρα η φωνή ακούγεται σαν από ηχοσύστημα του 70.
Και πάλι
γυρνώ,
πάλι με στυλ
και με προσπάθεια να μην τα σκατώσω αυτή τη φορά.
Πάλι δεν
ήταν κανείς.
Τώρα,
δεν πεινώ καθόλου.

(alexmil)

View original post

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s