Ιωάννης Ζουμπιάδης, Πρόσωπο της έλλειψης

Θα τυλίγομαι

σαν αλυσίδα χοντρή

γύρω θα δένομαι σφιχτά

από ανθρώπους

διότι της έλλειψης είμαι πρόσωπο.

Θα στέκομαι στην κρύα άκρη

για μία ματιά να εκλιπαρώ

σαν παιδί μικρό να αναμένω την αγκαλιά

η αποδοχή επάνω μου ευχάριστα να βρέχει.

Το αντίο θα δυσκολεύομαι

να εκφέρω
ο νους θα το απωθεί

μα πώς να προφέρω το αντίο

πώς στα χείλη τη λήξη να σταλάξω

πώς το τέλος να πιω;

Μα θα το πίνω άθελα ή μη

σαν το κώνειο θα εισέρχεται

θα νεκρώνουν τα αισθητήρια όργανα

οι μυϊκές δυνάμεις θα υπολείπονται

σπασμοί θα με κατακλύζουν, μετά ο ύπνος
και ως κατακλείδα ο θάνατος.

Σαν πρόσωπο

το οποίο δεν κατάφερε ουδέποτε

την έλλειψη να τιθασεύσει

και να εξουσιάσει την επάρκεια.

Σαν πρόσωπο που χωλαίνει

που δεν αποδίδει καλά τη ζωή

και με μόνιμη ψυχής αναπηρία πορεύεται.

* Ο ποιητής διατηρεί την ακόλουθη ιστοσελίδα: http://johnjohn22.wixsite.com/zoumpiadis-ioannis

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s