Στέλιος Ροΐδης, Δύο ποιήματα

ΑΝΑΠΟΔΗ ΒΟΛΤΑ

Σε μια ανάποδη βόλτα είδα την ομορφιά
Είχα στα μάτια καρφιά και ένα νου βυθισμένο
Μου είπε δεν ξέρω αν θα σε περιμένω
Μου είπε γεμίσαμε πράγματα παλιά
Μου είπε, δεν ξέρω να κάνω αυτά που ζητάς.

ΤΟ ΠΙΟ ΑΝΕΠΑΙΣΘΗΤΟ ΧΑΔΙ

Το πιο ανεπαίσθητο χάδι
Μύρισε την ζωή μου
Μια συνηθισμένη μέρα
Μπήκε μέσα με κάθε δικαίωμα,
Ήθελα να το αγοράσω αλλά δεν μπορούσα
Με αγόρασε αυτό,
Του είπα ότι δεν θα ξαναπεράσω από εδώ
Μου είπε δεν πειράζει
Εγώ θα σε βρω
Του είπα δεν μπορώ να σε δω,
Μου είπε
Απομακρύνσου, και άλλο,
Μια μέρα,
Μια μέρα συνηθισμένη μου είπε αυτό,
Που όλοι μιλούσαν.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s