Hans Magnus Enzensberger, Ακόμα ένα ήμισυ της ζωής

Στην αρχή, είναι μόνο μια μειοφηφία
που πέφτει θύμα.
Έναν τον πατάει το λεωφορείο
εκείνον τον πολυλογά από το Β6
ή η χοντρή ξαδέρφη με τις κοτσίδες
που μύριζε κωμικά, είναι άφαντη,
άφαντη ξαφνικά. Άλλοι πέθαναν σε μια φωτιά
ή τους πήραν βιαστικά, μέσα στη νύχτα. Αργότερα
κατέφτασαν
πένθιμα αγγελτήρια. Σα σκιά
μεγάλωσε, ετούτη η μικρή ομάδα των απόντων,
και δεν μπορείς να θυμηθείς σε ποιον ανήκε
το καπέλο αυτό
και σε ποιον, αυτό το στόμα.
Κι έπειτα, κάποια μέρα έρχεται η στιγμή,
ασυναίσθητα, και περνάει, ύπου διαπιστώνεις
πως οι μισοί απ’ αυτούς που σε τάισαν, μίσησαν, δίδαξαν
και φίλησαν,
έχουν εξαφανιστεί.

*Από τη συλλογή “Ιστορία των Νεφών” (2003), που περιλαμβάνεται στο “Ιστορία των Νεφών και άλλα ποιήματα”, σε μετάφραση Γιώργου Πρεβεδουράκη. Εκδόσεις ΠΑΝΟΠΤΟΚόΝ, 2016.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s