Ιάσωνας Σταυράκης, Ποιήματα

R.E.M

Θυμάμαι πώς είναι η ευτυχία…
Έθαψα παγόβουνα μέσα μου…

Υπότροπη

Η ματαιοδοξία
αλλάζει πορεία στο αίμα…

Ι

Μηδέν γραμμάρια…
Τόσο ζυγίζει μια βαλίτσα
γεμάτη στίχους…

Αναρριχητής

Άνδεις…
Ιμαλάια…
Ψηλορείτης…
Πενταδάκτυλος…
Κατάκτησα με τα χρόνια χιλιάδες κορφές…
Μα στη καρδιά σου μονάχα ένιωσα ελεύθερος…

Αιμορραγία

Σπάνια κουβαλώ
δύσκολες λέξεις…
Τα δάχτυλα μου
ματώνουν εύκολα πια…

Νομίσματα

Εσύ νομίζεις πως είμαι ποιητής
μα εγώ είμαι ένα σκυλί
στα ίχνη του πολέμου…

Κένυα Ι

Μην ψάχνεις συμπάθεια στις λέξεις μου…
Το βλέμμα μου έγινε
τόσο ωμό
όσο τα δάχτυλα
στα πόδια του μωρού
που πατάνε πέτρες και χώμα…

Κένυα ΙΙ

Πώς είναι στην χώρα σας, κύριε…
Έχετε μεγάλα σχολεία;
Έχετε νοσοκομεία;
Έχετε φαρμακεία;
Έχετε την δύναμη να μη σας δούμε
να κλαίτε…

Νομοτέλεια

Όσο γεννιούνται φασίστες
θα γεννιούνται και ποιητές…

Ερζεγοβίνη

Είδα στα μάτια σου την πατρίδα μου…
Μια βαθιά πληγωμένη γυναίκα
που μετουσίωσε το αίμα της σε μακιγιάζ…

*Από τη συλλογή “Μηδέν Γραμμάρια…”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s