Erina Espiritu, από το “Ημερολόγιο”

Άφησες τις μέρες να χαθούν
τις ώρες να αλητεύουν στο πουθενά, στο τίποτα
να βουτήξουν στα μαύρα βάθη της ψυχής
και να πιάσουν γνωριμίες με απόκρυφες σκέψεις.
Να ξενυχτάνε μεθυσμένες ως τα ξημερώματα
και έπειτα να ζητούν ίαση σε δανεικά χαμόγελα.
Να ρωτούν απεγνωσμένα τους λόγους της φυγής σου
κι ας ξέρουν πως δε θα βρουν ποτέ τις απαντήσεις.

Έβαλες φωτιά στις πεδιάδες του μυαλού μου
και έπειτα εξαφανίστηκες χωρίς να αφήσεις ίχνη.
Άσκοπα έψαχνα για αποδεικτικά στοιχεία,
κινήθηκες εντός ορίων στατιστικού σφάλματος.
Μπήκες σαν κλέφτης και έφυγες σαν φονιάς.

Τώρα ρίχνω το σώμα μου στη θάλασσα
αφήνω τα ψάρια να τραφούν απ΄τις πληγές μου
και νιώθω χρήσιμη στον πόνο.
Αφήνομαι στην αγκαλιά της και κοιτώ τον ουρανό
αδιάκοπα διαλείμματα ανάμεσα σε δύση και ανατολή.
Τις μέρες καίγομαι,
τα βράδια ονειρεύομαι πως σ΄αγαπώ.

Ευτυχώς μας έσωσε το καλοκαίρι και τους δυο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s