καλντερίμι

ένα έτσι

Δίνω ότι έχω
όπως και να χει
θες δεν θες
γιατί αλλιώς θα παίξει
ψυχιατρείο ή φυλακή.
Παρόλα αυτά σε φαντάζομαι
να κατεβάζεις το βρακάκι σου
και να στον ακουμπάω στα κωλομάγουλα
καθώς πρεζάκικα μάτια μας κοιτούν
πίσω από τους θάμνους.
Κι αφού νιώσω και πάλι ικανός
να τινάξω τα μυαλά μου στον αέρα
έστω για μια στιγμή
παίρνω τα φάρμακά μου
και πέφτω για ύπνο.
Έτσι τουλάχιστον η αγάπη
ή έστω εγώ
δεν έχω αιτία.
Μονάχα μια αδιόρατη αλληλουχία
συνειρμών.
Λέξεις από καιρό νεκρές
μα ικανές
για την επιβίωσή μου.

View original post

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s