Μαργαρίτα Μηλιώνη, τα χέρια

ο ποιητής δεν προχωράει
με ένα χέρι να τον κρατάει
χρειάζεται και τα δυο του
τα χέρια ελεύθερα
ότι με τα χέρια του
ψηλαφίζει ας το πούμε
το σώμα του σύμπαντος
χαιδεύει τις χαράδρες
κολυμπάει ύπτιον
όχι ,δεν πηγαίνει πουθενά
με τα χέρια δεμένα σε άλλα χέρια
μα ναι ξεκουράζεται που και πού
πάνω σε κορμιά κλαδιά
αλλά τα χέρια του τα θέλει ελεύθερα
να καθαρίζει την διαδρομή
ας πούμε
μέσα στην άθλια γαλλική ενδοχώρα
ενδιάμεσα που λες
κανει φυλακή για αλητεία
κάνει φυλακή για ληστεία
κάνει φυλακή για απόπειρα φόνου
διαπράττει το φόνο
σκοτώνει την γλωσσα
σκοτώνει τον λόγο
σκοτώνει την φλυαρία
σκοτώνει το συναίσθημα
χρειάζεται τα χέρια του ελεύθερα
να χειρίζεται εργαλεία,
αξίνες, μολύβια, μανταλάκια, τρακτέρια,
περίστροφα, ξίφη,
να ανοίγει με αυτά
τάφρους τάφους
πάνω στον νωπό χώμα
της λευκής σελίδας
να θάβει τα θύματά του
να θάβει τις λέξεις
και μαζί το τερατώδες
εγώ του
και να ελπίζει
πως πως πως
να ελπίζει πως
πως αχ ναι
να ελπίζει
πως μπορεί μια μέρα
να φυτρώσει καινούριο.

*Από τη σελίδα της Μαργαρίτας Μηλιώνη στο facebook.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s