Κατερίνα Ζησάκη, καραμέλες και γράμματα

θα ‘θελα να μου στείλεις ένα γράμμα
ένα θα ’θελα και να μου στείλεις
απ’ αυτά που είναι γράμματα κι αρωματισμένα
και τα ’χουν αγγίξει η παλάμη σου
και τα δάχτυλά σου και μια μουντζούρα
από βιασύνη μέσα σε όλα αυτά που
θα έχεις θελήσει να μου πεις θα έχεις θελήσει
να διαλέξεις τις λέξεις όμως από βιασύνη
θα ’ρχονται στο νου και στο γράμμα όπως όπως
κάτω από τη μουντζούρα θα λέει κάτι
που σχεδόν θα είναι κάτι και σχεδόν
το μόνο που θα θελήσω να διαβάσω
ο ταχυδρόμος θα είναι ντυμένος επίσημα
θα χαμογελάσει πρώτη μοναδική φορά
γιατί τα γράμματά σου
είναι μουντζούρες κι ορνιθοσκαλίσματα
και τ’ αγαπώ και τ’ αγαπούν οι άνθρωποι
τα ορνιθοσκαλίσματά σου
γιατί οι άνθρωποι είναι απλοί οι περισσότεροι
προσηνείς κι αφελείς είναι οι άνθρωποι
κι η έννοια άνθρωπος γενικά
είναι μια απλή έννοια αν της αφαιρέσεις το χρήμα
ύστερα θα κεράσω τον ταχυδρόμο όλες τις καραμέλες
που κρατούσα φυλαγμένες για κείνη τη μέρα
κι όπως θα φεύγει αυτές θα πέφτουν όλες θα πέφτουν
από τις τσέπες του και θα τις παίρνουν
τα παιδιά και με ζαχαρωμένα δόντια
θα τρέχουν στις μανάδες τους οι μανάδες θ’ αγαλλιάζουν
κι έτσι χαρούμενες θα κάνουν έρωτα στους άντρες τους
μετά από καιρό και μετά από τόσο καιρό
ένα γράμμα που θα ’ναι ένα γράμμα σου
και είδες θα χαρεί η γειτονιά
να μου στείλεις

θα ’θελα να μου γράψεις να ξεχαστώ
τα ξεχνούν όλα οι άνθρωποι όταν διαβάζουν

*Από τη συλλογή “ιστορίες απ’ το Ονειροσφαγείο”, Εκδόσεις Μανδραγόρας, 2014.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s