7 ποιήματα, Antonio Carvajal | μτφρ. Σταύρος Γκιργκένης

Φτερά Χήνας

stgr

Εσπερινός

Το φεγγάρι ανατέλλει.

Μυστικές πηγές,
απορροφημένες, γδύνονται∙
μια ιτιά πλέει στον κόλπο τους∙
ένα αηδόνι ακούει
ανάμεσα σε πούπουλα από όνειρα
παλμούς από σκιές.

Θωπεύει η νύχτα,
στεφανωμένη απ’ τις φωλιές,
ευαίσθητους, εύτακτους πύργους∙
η δροσιά βαίνει λεπτή,
γλειμμένη απ’ τα λουλούδια,
σκορπίζοντας ανάσες,
συριγμούς, ψίθυρους, φωνές …

Ω νύχτα ακριβής, σεμνή,
ευθεία, λιτή, γλυφή!
Ο ύπνος κρατά τα φεγγάρια σου
ειδυλλιακά σε κύλικες
σμιλεμένες από έναν άγγελο.

View original post 1,954 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s