Νυχτωδίες (Nachtgesänge), Friedrich Hölderlin | μτφρ. Αντώνης Ψάλτης

Φτερά Χήνας

0Fridrih-Helderlini. Χείρων

Πού είσαι, άγρυπνο εσύ! που πάντα πρέπει
Δίπλα στην εποχή να περπατάς, που είσαι εσύ, φως;
Διόλου δεν κοιμάται η καρδιά, κι όμως μ’ εξοργίζει,
Και συνεχώς με περιστέλλει η έξαφνη νύχτα.

Καθώς βότανα ακολούθαγα του δάσους κι άκουγα
Ένα ήρεμο αγρίμι στον λόφο, ανώφελα ποτέ.
Ούτε ένα απ’ τα πτηνά σου δεν με παραπλάνησαν
Αφότου πανέτοιμο σχεδόν ήρθες εσύ,

Όταν πουλάρι ή κήπος σ’ αναζωογονούσε
Συμβουλεύοντας για χάρη της καρδιάς, που είσαι, φώς;
Αφυπνισμένη είναι ξανά η καρδιά, μα άκαρδα
Πάντα με ελκύει η σφοδρή νύχτα.

View original post 1,355 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s