Δημήτρης Σάλτος, Οπτικές

Ο ένας
Ναυαγός στη νησίδα της λεωφόρου.
Κρατιόταν σφιχτά απ’ το τεράστιο
σιδερένιο κουτί του ΟΤΕ.
Τριγύρω του μια απέραντη θάλασσα
γεμάτη γυαλιστερές λαμαρίνες
και φώτα εκτυφλωτικά.
Τα σιδερένια τέρατα τον κύκλωναν συνεχώς
όλο και περισσότερο
άκουγε τις τρομαχτικές στριγκλιές τους
αυτός κρατιόταν όλο και πιο σφιχτά
όλο και πιο σφιχτά.

Ο άλλος
Στην κεντρική πλατεία.
Είχε ξαπλώσει σ’ ένα χαρτόνι στην άκρη του πεζοδρομίου.
Οι μηχανές των αυτοκινήτων
όπως έφταναν στ’ αυτιά του
φαντάζανε σαν κύματα που ακουμπούν απαλά την ακτή·
τα κορναρίσματα
κοάσματα βατράχων απ’ το ποτάμιο·
σειρήνες ουρλιαχτά λύκων
το ξημέρωμα βαθιά μέσα στα δάση.

Εσύ σταθερός.
Στην αδιαφορία σου.
Με τ’ ακουστικά να καλύπτουν τις κραυγές
και οι εικόνες να περνούν από μπροστά σου
σαν από αδιάφορα ντοκιμαντέρ.

Πιστός στο πνεύμα της εποχής.

*Από τη συλλογή “Ναυαγοί στη λεωφόρο”, Εκδόσεις Κύμα, Νοέμβριος 2017.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s