Δήμητρα Γερογιάννη, ποιήματα

είναι στα όνειρά μου ένα κορίτσι
φτιάχνει χαρταετούς από σελίδες τετραδίων
γίνονται θεόρατοι
ταξιδεύουν στον ουρανό
έχει μαζί της ένα σκύλο
— άλλοτε ματώνει εκείνη και κάποτε αυτός—
βαδίζει στην άσφαλτο
τα πόδια της είναι ρίζες
ο ουρανός είναι κόκκινος και πέφτει
χαμηλά

όλο ξυπνάω ιδρωμένη και το κορίτσι
βαθαίνει χάνεται
κι απ’ όλες τις κόχες
στάζουν οι αγάπες μου
στο πάτωμα

παρατηρώντας μικρές λεπτομέρειες
της νύχτας
εύχομαι καμιά φορά να είχα παρέα
να πω: κοίτα τις παλλόμενες
κρεμασμένες λάμπεε στον ουρανό
τον γκρίζο γάτο που περνά
τα φωτισμένα παράθυρα
και τα σπίτια σαν καράβια
κοίτα με περπατώ στην άσφαλτο
υπακούω στη βαρύτητα
έχω μέσα μου το χάος
και τότε να πει σε βλέπω

*Από τη συλλογή “μπορεί να υπάρχει και χωρίς όνομα”, Εκδόσεις Θράκα, Ιούνιος 2016.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s