Γεώργιος Σ. Αλεξάνδρου, Ένα ποίημα

Με πόνεσε ο καιρός στα κόκαλα μου.
Κι ας λένε πως γιατρεύει τις πληγές.
Γυρνούσα σα τρελός στη γειτονιά μου.
Να γαληνέψω κάτι από το χθες.
Πετούσα μακριά την πετονιά μου.
Με πνίγανε χαράματα οι κραυγές.

Μα Τώρα βλέπω το σκοτάδι.
Και δεν φοβάμαι πια τον Άδη.
Εγώ κατάφερα να βλέπω δίχως μάτια.
Πέρασα ψέματα κι αλήθεια.
Μου ‘πανε ζήτα τη συνήθεια.
Μα δεν βαδίζουμε στα ίδια μονοπάτια.

*Από τη συλλογή “Ο τοξότης”, Εκδόσεις Όστρια.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s