Αργύρης Χιόνης, Τέρατα (αποσπάσματα)

α’

Τα κόκαλά μας είναι κάτι
Πίφερα φλάουτα φλογέρες που ένας
Κακός Θεός τά ’φραξε με μεδούλι
Τά ‘θαψε κάτω από στρώματα πολλά
Σάρκας και λίπους κι είναι
Μια θλίψη τώρα τ’ άκουσμα των ήχων
Που βγαίνουν απ ‘ τα πλαδαρά κορμιά μας
Μια θλίψη ανυπόφορη όταν ξέρεις
Πώς μέσα μας βαθιά υπάρχει τόση
Πνιγμένη μουσική

β’

Βλέφαρα δεν έχουνε τα μάτια μας
Κοιτάμε κοιτάμε αδιάκοπα κοιτάμε
Ακόμα κι όταν τίποτα δε βλέπουμε

Ήχο δεν έχουν τα λαρύγγια μας
Μιλάμε αδιάκοπα τα χείλια μας κουνάμε
Λαλιά καμιά δε βγαίνει απ’ το στόμα μας

Είμαστε ψάρια δίποδα σε τούτο τον επίγειο βυθό

γ’

Μονάχα ένα κελύφι διαχωρίζει
Το μέσα μας κενό από το έξω
Ένα διάφανο κελύφι μια μεμβράνη

Για να μας ξεχωρίσεις πρέπει
Το μάτι σου πολύ ασκημένο νά ‘ναι

ι’

Μέσα στο έγκλημα νιώθω όπως το ψάρι στο νερό
Όπως ο αστός μες στο κοστούμι του
Σκοτώνω αδιάκοπα σκοτώνω μόνο και μόνο
Για τη χαρά του σκοτωμού χωρίς αιτία
Χωρίς λογική μίσος εκδίκηση η πείνα
Σφαγές παράλογες όπως της χορτασμένης τίγρης

Τα πτώματα τα παραχώνω βέβαια σε μέρος σίγουρο
Μες στο κεφάλι μες στο στήθος μου είμ’ ένα
Νεκροταφείο κινητό θυμάτων
Ένας ‘Αδης σκοτεινός την είσοδό μου
Φυλάει ακοίμητο ένα γέλιο-Κέρβερος

*Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Θεσσαλονίκης “Τραμ – Ένα Όχημα”, τεύχος 8, Μάρτης 1978, Δεύτερη Διαδρομή.

**Άλλα αποσπάσματα από το ποίημα αυτό εδώ: https://tokoskino.me/2012/02/03/%CE%B1%CF%81%CE%B3%CF%8D%CF%81%CE%B7%CF%82-%CF%87%CE%B9%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B1/

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s