Χριστόφορος Τριάντης, Η σημασία

Μα όλα ετούτα
στον τοίχο του κόσμου,
έχουν τη σημασία τους
και δεν αλλάζει η τάξη
σε εντροπία (επ’ ουδενί).
Ακόμα και οι πέτρες
έναν ρόλο επιτελούν
στις λιθοδομές της αιωνιότητας.
Ω, στοιβάζονται άπαντα τα δημιουργήματα
στ’ ανοιχτά πεδία.
Κι ύστερα απλώνονται
να βρουν σκηνοθέτες
για εύρυθμες τοποθετήσεις, 
αξία να λάβουν
και μια κάποια ομορφιά.
Και τα κομμένα δέντρα
στα ορφανά άλση.
Και τα πετάμενα πλαστικά
στις πολίχνες.
Να, και οι ζητιάνοι  
που το παράλογο αγαπούν.
Και οι κλέφτες των νεκροταφείων:
τυμβωρύχοι που λιανίζουν την αθανασία.
Και οι βοσκοί πουλερικών
που στα ψαλτήρια θρηνούν
τα μαρτύρια και την ανάγκη. 
Και οι παντρεμένες γυναίκες
που συμβουλές δίνουν
στα τέκνα τους
τα βήματά τους ν’ ακολουθήσουν.
Και οι μόνες γυναίκες
που παρακαλούνε να βρεθούν οι εραστές.
Και οι ιερείς που τα χρονόμετρα
κοιτούν
για να λήξουν τις εξομολογήσεις των
αμαρτιών.
Και οι ρακοσυλλέκτες με τους λογάδες
αδελφωμένοι  
(και ξοφλημένοι, λόγω χρόνου).
Και τα βρόμικα πεζοδρόμια
που στέκονται οι ιεροκήρυκες,
κοιτάζοντας τις γάτες
και τρώγοντας τυρόπιτες.
Να και οι χωροφύλακες
που τις μισθοδοσίες  
τρέχουνε να δουν
στους καταλόγους.  
Και οι ουρές των συνταξιούχων
 στις τράπεζες
(λίγο χρήμα, μα αρκετό για τους χειμώνες).
Και οι γυναίκες που δεν αγαπήθηκαν
όσο έπρεπε
και φοβούνται γι’ αυτό.
Και άντρες που κλαίνε στα κρυφά
γιατί τους περιφρόνησαν
και τους περιφρονούν.
Και οι μετανάστες
που παίζουν επιτραπέζια κάτω από
μπρούτζινα αγάλματα.
Και οι μικρέμποροι
που παρακαλούν
να ‘χει καλό καιρό
για να ‘ρθουνε πελάτες.
Και οι ασθενείς που τον πόνο
δεν τον αντέχουνε,
αλλά δεν το δείχνουνε.
Και τα παλιά αυτοκίνητα
στις φτωχογειτονιές,
ενθύμια μικροαστικών
απολαβών.
Και οι πολιτικοί
που αγαπούν ν’ ακούνε τον εαυτό τους,
και μόνον αυτόν.
Και τα αδέσποτα
που δεν έχουνε αφέντη
και τεμπελιάζουνε,
αδιαφορώντας για τους περαστικούς.
Και τα ψευτοζευγαράκια
που παριστάνουνε
πως γνώρισαν τον έρωτα (επιτέλους)
και βγάζουν βόλτα την εικόνα τους.
Και οι φίλοι της κόλασης
που την τρέμουνε, γιατί δεν
μπορούν σαν τον Ρεμπώ
να τη γνωρίσουν.  
Και οι μοναχοί που νυχθημερόν
τον Θεό ξορκίζουνε
απ’ τις ικεσίες τους.
Και τα φύλλα που κιτρινίζουνε
και πέφτουνε,
μα κανείς δεν τα προσέχει.
Και τα λουλούδια που τα κόβουνε
να τα πουλήσουνε
στις κηδείες και τις συνεστιάσεις.
Και τα εορτολόγια
που μικροχαρές δίνουνε
στους νεωκόρους.  
Και η χλόη
που περιμένει
να την περπατήσουνε
οι νεκροί (την άνοιξη).
Και οι περιπατητές που ψάχνουνε
το μαγικό βουνό
στις άκρες της νύχτας.
Όλοι κι όλα
έχουνε τη σημασία τους
στην κοσμογραφία.
Αλλαγές επιτρέπονται
και διορθώσεις,  
ιδιαιτέρως στις προθέσεις
και τις διαθέσεις.
Τίποτ’ άλλο.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s