Μαργιάννα Χύμου και Έλενα Νικολακοπούλου

Λευκός καμβάς
πινέλα σκονισμένα
χέρια κομμένα από τη ρίζα
καρφώνουν τη σχεδία της εικόνας σου.
Παράδοςο να είσαι εσύ.

Κάθε πρωί
σκαλίζεις στα γρήγορα στο πρόσωπό σου
μάτια γινωμένα που κρέμονται
έτοιμα να πέσουν
χείλη μισάνοιχτα
τι ήταν αυτό που ήθελες να πεις
πριν σου σωθούν οι σφαίρες;
Τι ήταν αυτό που το σώμα σου έλιωσε αντί για υπογραφή;
Μια χαμένη ανάσα η κραυγή για χρόνο.
Σωπαίνει στο θέαμα, δεν ακούγεται.

*Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “τσακμάκι”, τεύχος 07, άνοιξηκαλοκαίριφθινόπωρο 2017.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s