Ιωάννα Ξυλόσομπα, Τρία ποιήματα

Adriaen van Utrecht, Fruit Still Life

ο Όρκος (νύφη)

Νεκρά φρούτα ζώα
λαδώνουν υπόγεια τη φούστα μου.

Πιστεύουν ακόμα
στον ιερό ποντικό,
ότι θα ξηλώσει όλες τις λέξεις
από το παλτό σου.

Αγάπη μου ιερέ ποντικέ
μπαλωμένη φούστα.

με προτομές μανάβηδων
ξεκίνησε πάλι φέτος το καλοκαίρι.

***

Νο 23

Φτάνω απρόσμενα
στον ερυθρό σου τόπο,
μηχάνημα.
Σπρώχνω με τους αγκώνες για να περάσω.

Δε βρίσκομαι σε κατάσταση
να προσεύχομαι παντού,
σε κάθε γωνία
και όμως επιμελώς τεντώνομαι

πάνω από το πλατύ χαμόγελο
μιας αγέλης λεόντων.

***

ΙΚΑ

την ανάγκη για σύνταξη
δε τη φέρνει ο χρόνος
αλλα η βαρεμάρα που μας κυριεύει
λόγω της ακινησίας της γραμματικής

*Από το βιβλίο “Αποσπάσματα από τα Όνειρα τιυ Ξυλοκόπου”, Εκδ. κακός βηξ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s