Θεοχάρης Παπαδόπουλος, Πέντε ποιήματα

Οι λέξεις

Όμορφες λέξεις
χάιδεψαν τ΄ αυτιά σου,
καρφώθηκαν στον νου σου.
Η καρδιά σου τις αγάπησε.
Απόρησες,
όταν οι ίδιες λέξεις
ειπωμένες από άλλα στόματα
οδήγησαν στον θάνατο.

***

Η κιθάρα

Παίζει η κιθάρα
όμορφο σκοπό.
Γλυκές, ανάλαφρες οι νότες
σκορπούν στον άνεμο
κάνουν το ταξίδι μακρινό.
Μα δεν μπορούν να φτάσουν
στην άπονη καρδιά της.

***

Πλανόδιος

Πλανόδιος πωλητής σε μια γωνιά,
στο πεζοδρόμιο στήνει την πραμάτεια.
Όλη η περιουσία του
τα δυο κουτιά.
Κουβέντα ζητάει απ’ τους περαστικούς,
μα εκείνοι προσπερνάνε.
Στο πεζοδρόμιο η ώρα δεν περνά.
Πλανόδιος πωλητής σε μια γωνιά
κι η μοναξιά,
ο πιο συχνός πελάτης.

***

Καπνός

Μαύρος καπνός
βγαίνει απ’ τα χαλάσματα.
Φτάνει στον ουρανό,
τον ζωγραφίζει.
Τι παράξενα σχήματα,
αγνώριστα.
Στον τόπο αυτόν
λησμόνησαν τις ζωγραφιές.
Στον τόπο αυτόν
ξέχασαν την ειρήνη.

***

Τα βράχια

Τεράστια βράχια
ορθώνονται με θάρρος.
Δεν τα τρομάζουν κεραυνοί,
βροχές δεν τα φοβίζουν.
Χίλιες ρωγμές,
βαθιές πληγές,
άνοιξε ο χρόνος στο κορμί τους.
Στέκουν όρθια
κι ακόμα πολεμάνε
να μην πέσουν.
τα ζηλεύω.

*Από τη συλλογή “Ζηλεύω τα βράχια”, Εκδόσεις Μανδραγόρας, 2018.

Advertisements

2 responses to “Θεοχάρης Παπαδόπουλος, Πέντε ποιήματα

  1. Οφείλω κάποια στιγμή να πω ευχαριστώ, γιατί μέσα από το Κόσκινο ανακάλυψα έναν «κρυμμένο» κόσμο ποίησης.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s