Γρηγόρης Σακαλής, Δύο ποιήματα

2018

Ήταν μεγάλο το μαγαζί
γεμάτο κόσμο
στο απέναντι τραπέζι
είδα τον Χάμφρεϋ Μπόγκαρτ
με την όμορφη συνοδό του
αυτός ντυμένος άψογα
μέσα στο κοστούμι του
με το παπιγιόν και το
μαντηλάκι στην τσέπη του σακκακιού
αυτή πολύ καλοντυμένη
ξανθιά με τέλειο χαμόγελο
να ήταν αληθινός έρωτας
ή για το θεαθήναι
είχε κάτι το κινηματογραφικό
μα τι με νοιάζει, είπα
έτσι κι αλλοιώς
ζούμε στην εποχή της εικόνας
καθόμουν στον μαύρο δερμάτινο
αναπαυτικό καναπέ
έπινα ένα μπράντυ
και κοιτούσα έξω απ΄το παράθυρο
ήταν χειμώνας, ψιλόβρεχε
έβλεπα τ΄αυτοκίνητα
όλα του ΄30
οι άνθρωποι περπατούσαν βιαστικά
κρατώντας ομπρέλλες
μέσα στα μακριά παλτά τους
ήπια άλλο ένα
μα όταν βγήκα έξω
είδα ένα άλλο σκηνικό
απέναντι ένας διαφημιστικός πίνακας
έγραφε 2018.

***

Συνειδητοποίηση

Κάποιοι κρατούν ομοιόμορφες σημαίες
μπαίνουν στη σειρά και περπατούν
είναι κι αυτό μια μορφή αγώνα
μα είναι λίγοι γιατί δεν πείθουν.
Κάποιοι άλλοι κάθονται στον καναπέ
ή στο καφενείο
βλέπουν τηλεόραση
κριτικάρουν τους πάντες και τα πάντα
αυτοί που δεν κάνουν τίποτα
για ν΄αλλάξει κάτι
αυτοί που ήταν και είναι
συμμέτοχοι στο έγκλημα της συναλλαγής.
Οι διαχειριστές δεν φοβούνται
ούτε τους μεν ούτε τους δε
γιατί οι πρώτοι είναι λίγοι
κι οι δεύτεροι πρόβατα.
Αυτό που φοβούνται
είναι η συνειδητοποίηση του κόσμου
που άμα γίνει
θα τους παρασύρει σε μια μέρα
γιατί τα θεμέλιά τους
είναι σάπια.
Γι΄αυτό πνίγουν τις ελεύθερες φωνές
γι΄ αυτό φυλακίζουν όσους σηκώνουν κεφάλι.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s