Σωτήρης Λυκουργιώτης, Τρία ποιήματα

Ο ΤΟΙΧΟΣ

Ο τοίχος είχε από νωρίς
εκείνη την ήρεμη αποφασιστικότητα
που τον χαρακτήριζε κάτι τέτοιες μέρες

Ήξερε,
πως αρκετοί αδέξιοι δήμιοι θα αστοχούσαν
με αποτέλεσμα να πληγώσουν ξανά
το γερό σώμα του

Δεν έδειχνε θλιμμένος
-κάθε άλλο-
μετά από τόσα χρόνια είχε πλέον συνηθίσει
τις εκτελέσεις

Ένιωθε κομμάτι της τελετουργίας
αναπόσπαστος παράγοντας του σκηνικού
παλαίμαχος σύντροφος των νεαρών στρατιωτών
που εκτελούσαν κάθε φορά τους αντιφρονούντες

Ο τοίχος είχε διαλέξει στρατόπεδο
Ήταν πάντα με τους νικητές
Άσχετο αν η ιστορία είχε έρθει πολλές φορές
τούμπα
και οι παρατάξεις άλλαζαν στην εξουσία σαν
την παλίρροια

Δεν ήταν ότι δεν είχε ηθική
ούτε γιατί λάτρευε το αίμα και τη ζεστή σάρκα
-κάθε άλλο-

Αλλά ο ρόλος του -βλέπετε-
η θέση του
δεν του επέτρεπαν και πολλά

Φτιαγμένος από τσιμέντο
το εύπλαστο υλικό της εξουσίας
δεν ήταν και για τίποτε άλλο

Δε νομίζετε;

***

ΠΩΣ

Πώς να καρφώσεις τις λέξεις ποιητά
τώρα που τα νοήματα εκπέσανε
κι οι λέξεις γίναν έρμαια
στο στόμα κάθε τσαρλατάνου;

πώς να καρφώσεις τις λέξεις
ώρα που μας πήραν φαλάγγι
οι μεταμοντέρνοι
γαμώ τον Ντεριντά σας,
μέσα – σκατιάρηδες

μόνο σιωπή τώρα ποιητά,
βία και ακαμψία,
μπας και πετάξουν
ξανά οι φύτρες
πάνω απ’ τα γράμματα

***

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΤΡΕΝΟ

Είναι κάτι βράδια
που καταλήγω σε μπαρ
σε στιλ αμερικάνικο

Πίνω ένα ουίσκι
καπνίζω δυο τσιγάρα
και φεύγω

Ελπίζοντας
στο μέσο διάστημα
να ανοίξει η βαριά πόρτα
και να μπει
εκείνη

*Από τη συλλογή “Η ιερουργία της άνοιξης”, Εκδόσεις Κουρσάλ, 2016.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s