Ανδρέας Ελ Σαέρ, Τρία ποιήματα

Πλοκή

Σε κάθε ανάσα και ένα μαστίγιο να σε λυγίζει όλο και περισσότερο.
Τα χαλίκια να χτυπούν στο περβάζι και να σκάνε ελεύθερα χάμω.
Στο σενάριο θα έχει δούλους και έναν μονάχα κομπάρσο,
ένα μισοφαγωμένο παξιμάδι και ένα ποτήρι ξυδάτο κρασί.
Να παπαριάσεις το παξιμάδι στο κρασί και να το πετάξεις στον σκηνοθέτη
Ακούς ρε;
Και μετά βούτα στην σιωπή και πες πως ξέχασες,
άφησες τα πράγματα όπως έχουν και το μαστίγιο μέσα στα αίματα –
ελεύθερος και αβάγιστος σαν τα χαλίκια.

***

Η Βαστίλη του 21ου αιώνα

Οικοδόμοι, φοιτητές, δημόσιοι υπάλληλοι,
βιαστικά ανηφορικά βήματα,
κάθε πρώτη του Μάη διπλό espresso,
ο παράξενος φίλος μας μιλάει για τους έρωτές του,
πίνει μια γουλιά, φτύνει και παραληρεί.
Στο παρακάτω στενό πλαστικές σακούλες κάνουν βόλτα
κουβαλώντας ανθρώπους,
οι γριές παραμυθιάζονται κρατώντας pom pom,
τα μικρά παιδιά βαστάνε όπλα
και ρυθμικά τουφεκίζουν τα νιάτα τους.
Άλλοι στην πόλη βαριούνται και άλλοι κοπιάζουν,
εγκλωβισμένοι μέσα σε ένα σπιρτόκουτο,
άλκιμοι μα τιμωρημένοι σε μια παραβολή:
Κύριε Διευθυντά, η γάτα σας πέθανε.

***

Έστω η Άνοιξη

Ο κρίνος με μια χούφτα χώμα και μια στάλα νερό.
Εσύ αμίλητη
με μια συνθήκη στο χέρι.
Η υποχρέωση της άνοιξης,
μου λες, είναι
οι αδιέξοδες καληνύχτες,
οι ραγάδες της ακροποταμιάς,
τα χιλιοποτισμένα νυχτολούλουδα που μπερδεύουν τους υδροχόους,
και οι γκροτέσκ επιγραφές στην άσφαλτο.

*Από τη συλλογή “Επιγραφές στην άσφαλτο”, Εκδόσεις Παλινωδίαι, Φεβρουάριος 2018.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s