Ιωάννα Ξυλόσομπα, Τρία ποιήματα

ο Όρκος (γαμπρός)

Κρύφτηκα σε ένα κομμάτι τυρί.
Όλη η άνοιξη είναι δική μου τωρα.

Ας μη γελιόμαστε…
ένα τριαντάφυλλο δεν είναι ανθοδέσμη.
Προσπερνάω το νότο,
αφανίζομαι τόσο γοητευτικά.
Άλλος ένας σκύλος θα γίνει αύριο το καπέλο μου.

Και τα χέρια σου
κομμάτια δικαιοσύνης
στο ζεστό δύσκολο δρόμο.

***

Νο 15

Οι φίλες μου
μου φέρνουν τέμπερες.
Τυμπανίζουν ταμ ταμ
χωρίς πολύ δόξα
και εγώ ετοιμάζω τσάι

ίσως ο λόγος που επέστρεψα
είναι να σου πώ κάτι.

Όμως λυπάμαι
όπως λυπάσαι
αυτά τα δύο δεν είναι λέξεις για συνήθεια

Ούτε έχω κάποιο θηρίο
να φιλήσει τις κόρες των ματιών σου

***

μπέρμπον

Είδα στον ύπνο μου
τον Μπουκοφσκι.

Ερχόταν προς το μέρος μου
κατεβαίνοντας μια άδεια λεωφόρο.
Όταν έφτασε
πλησίασε το πρόσωπό του
πολύ κοντά στο δικό μου.
Αγάπη μου είπε
και ρεύτηκε δυνατά μέσα στη μούρη μου.

*Από τα “Αποσπάσματα από τα Όνειρα του Ξυλοκόπου”, 2017.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s