Βασίλης Βασιλειάδης, μία γυναίκα καθόταν δίπλα μου

Σήμερα στό μπάρ
μία γυναίκα καθόταν δίπλα μου
όσο μιλούσαμε γελούσε κάπου κάπου δυνατά
αλλά τό γέλιο της δέν μπορούσε νά κρύψει
τίς βαθιές ουλές πού άφησαν οί ματαιώσεις στό βλέμμα της
ή απελπισία ονομάτιζε περιγελαστικά τά όνειρα της ψευδαισθήσεις
εσύ τί ψάχνεις; μέ ρώτησε
λίγα πράγματα χωρίς εκζήτηση, απλά, τής χαμογέλασα
όπως
μία απροσποίητη δόνηση ζωής
μία πηγαία ανυπομονησία
μία άρνηση αδιαμεσολάβητη
ίσως μία απαίτηση νά σταματήσει ή φαιδρότητα τής λογικής νά υποδύεται τήν αυθεντία
ή
έστω κι ένα βήμα αντικοινωνικό
ένα χλευαστικό γέλιο
ό,τι μού τύχει από αυτά
γιά κοίτα τό βλέμμα, μου είπε
βλέπεις τά σημάδια πού άφησαν οί ματαιώσεις τών ονείρων μου;
ή αυτογνωσία της μέ ακύρωσε
δέν ήμουν εγώ ό έμπειρος εκτιμητής τής ζωής της
θά τ’ αποκτήσεις κι εσύ,συνέχισε
μόνο πού τά δικά σου σημάδια
γιατί είσαι απονήρευτος
θά χαράξουν τό βλέμμα τού μυαλού σου βαθύτερα
αλλά σού εύχομαι νά μήν καταντήσεις σάν κι εμένα
απαυδισμένη
πού κοροϊδεύω τά όνειρα μου μέ τό παρατσούκλι τους “ψευδαισθήσεις”
ακόμη κι αν σέ τυφλώσουν οί χαρακιές τών ματαιώσεων
πείσμωσε
καί συνέχισε νά όνειρεύεσαι μέσα στό σκοτάδι
γιατί τό όνειρο
είναι λίγες στιγμές τρελού ερωτισμού
ενός μεγάλου έρωτα γιά τή ζωή
κέρασε τό ποτό μου
κι έφυγε.

*Ημερομηνία δημιουργίας 1989, τόπος Μιλάνο /Γκαλέρια, 29 χρόνια πρίν, τώρα ενταγμένο στήν ενότητα “Ριπές Γραφής”.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s