Ματίνα Τσιμοπούλου, Τρία ποιήματα

Αντί προλόγου

Το ποίημα αυτό
θα αυτοκταστραφεί.
Σου απομένουν
τόσα λεπτά
όσο διαρκεί
μία διαδρομή από τη γη στον Άρη
μία περιστροφή γύρω απ’ τον άξονά σου
ή μία τηλεοπτική διαφήμιση.
Η αντίστροφη μέτρηση
είναι πάντα εδώ
κι ενεργοποιείται
όταν προφέρεις το όνομά μου
και κάθε που σκύβεις
να με δεις
μέσα απ’ την κελιδαρότρυπα

***

Αυτό το σπίτι

Αυτό το σπίτι είναι στοιχειωμένο.
Η ματιά σου
με ακολουθεί στον καθρέφτη.
Οι κουρτίνες
πήραν το χρώμα των μαλλιών σου.
Στα γυαλικά
αστράφτει ένα σαρδόνιο χαμόγελο.
Ώρες ώρες βρίσκω το μπάνιο
κατειλημμένο
και αποτσίγαρα στο πάτωμα.
Καλή η προσπάθεια.
Όμως,
μακάρι να ‘παιρνες
και το στεγαστικό στ’ όνομά σου.

***

Ας συστηθούμε

Δε με ξέρεις καλά.
Στο όνειρό μου είμαι παιδικός ήρωας,
περνάω τις νύχτες στο ντιβάνι με τον Φρόυντ
ή στην πλατεία Χρηματιστηρίου.
Βρέχω συχνά το μαξιλάρι μου
και τρέφομαι με happy end.
Γίνομαι Ρομπέν των Δασών και Μητέρα Τερέζα,
ενώ, βαθιά μέσα μου,
θα ‘θελα να μαδάω επιστολές
ως άλλη
σύγχρονη
Φερμίνα Δάσα.

*Από τη συλλογή “Ετεροτοπίες”, Εκδόσεις Φαρφουλάς, 2017.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s