Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Δύο ποιήματα

Οι ψαράδες πριν βγουν για πυροφάνι

Το μπαούλο μυρίζει υγραέριο και πτώση. Επεξεργάζομαι το περιεχόμενο. Ένα περίστροφο, μια σκουριασμένη εξάτμιση, ληγμένα χάπια, πικραμύγδαλα, θραύσματα από ασπίδες πελταστών, σπασμένα ακόντια, τα ιδρωμένα ρούχα της νύχτας. Στον πάτο χαρτιά εμποτισμένα με βενζίνη και αμερικάνικα σπίρτα διάσπαρτα.

Σκοτάδι και ένα ετοιμόρροπο μουρμουρητό

Τη νύχτα σταυρώνουν τις φωτιές
Κλείνουν τους λογαριασμούς με τους πεθαμένους
Αφήνουν το σημείωμα κάτω απ’ τη λάμπα θυέλλης
Μια τελευταία επιθεώρηση του κήπου

Σκουπίζουν τον ιδρώτα της νύχτας από το μέτωπο των αγαλμάτων

Ύστερα ανάβουν τη μηχανή του αυτοκινήτου
ή γυρίζουν τον μύλο στο περίστροφο
μπορεί να προτιμήσουν 50 χάπια

Πριν μπουν στη βάρκα
Θα κάνουν τον σταυρό τους

Τρεις φορές

Στους αναληφθέντες ποιητές (Αλεχάντρα Πισαρνίκ, Αλέξη Τραϊανό, Κώστα Καρυωτάκη)

***

Ασκήσεις καθημερινότητας

στον Κίκο
Το αλκοόλ χαράζει τη γλώσσα
αυτή που μιλάει
αυτή που γλείφει
«γλώσσα λανθάνουσα τ’ αληθή λέγει»
Κάποτε ψέματα

Συνήθως τότε, λείπουν τα κόμματα
μονάχα τελείες
Ανάβω τσιγάρο
με σπίρτο ιδρωμένο

Μουλιάζω στα χρώματα

Μαζεύω τη μέρα
διασπώμαι τη νύχτα,
στα εξ ων συνετέθην

Ο γάτος μου το ’σκάσε
δεν άντεχε πια
να πληγώνω τα σύννεφα
να ράβω τις φλέβες μου

Μετά τη γραβάτα να ισιώνω
Το πρωί στο γραφείο,
να λύνω προβλήματα

Να σαπίζω,
χωρίς να μυρίζω

*Από τη συλλογή “Ο Αρχίλοχος έπεσε από τη Σελήνη με αλεξίπτωτο στην πόλη”, Εκδόσεις Οδός Πανός, 2018.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s