Αντώνης Μπουντούρης, Δύο ποιήματα

ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ

(χειμώνας στο Αιγαίο)
Να μη την πιεί κανείς
ετούτη τη ρακή
Γιατί ΄ναι ματωμένη…

Και σάμπως ορθός
λιγάκι να σταθώ
Θα θρέψει άραγε η πληγή
από τη θάλασσα που

πνίγεται στο αίμα;

Γλυκιά κερήθρα έστυψαν
(πριν φύγουν)
Στην τελευταία γιορτή
της θεάς Αστάρτης.

***

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ

εδώ πέτρωνε η μοναξιά κι εκεί τραντάζονταν προτεταμένο στήθος…
(στον Ντελχάζ, τον Έλληνα που πολέμησε στο πλευρό των Κούρδων στο Κομπάνε)

Εχοντας δρασκελίσει
Ολες τις ανάπηρες ιδέες
Στέκεται στη μέση.

Δεσμίδα ασάλευτου φωτός.

Σκιά εξαγνισμού.

Να φωσφορίζει στο εξής
Μες στο βαθύ σκοτάδι.

*Από τη συλλογή “Η αλλαξιά της θάλασσας”, Εκδόσεις ΠΑΝΟΠΤΙΚόΝ, 2017.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s