Ιωάννα Σκλαβενίτη, ποιήματα

ΓΕΝΙΚΟΤΗΤΕΣ

Οι λέξεις παλεύουν με τις γενικότητες.
Νοσταλγώ την Ανάσταση
Εκείνη την οδό όπου συνάντησα το πείσμα.
Ο χρόνος τρέχει,
Χάνονται άτομα στην κλεψύδρα.
Ρουφάω την σκόνη και ξερνάω
Τις ετικέτες με τις τυπικές προσαρμογές.
Όλα γενικότητες,
Σταυροδρόμι συμπτώσεων ή μαγείας τεχνασμάτων;
Φοβάμαι μήπως δεν ξαναδώ εκείνο το κορίτσι να περπατάει πάνω στη
Θάλασσα και να μου φωνάζει, έλα, έλα, κι εσύ μπορείς.
Ξαφνικά βρέχει,
Βλέπω τους αγγέλους να χορεύουν και να τραγουδούν.
Φίλε μου, θα σε περάσουν για τρελό
Μην ξεχάσεις το σπαθί σου να κρατάς ή αν δεν έχεις σπαθί πάρε
Ένα τριαντάφυλλο.
Οι νύχτες είναι μοναχές
Γεμάτες μυστήριο και λατρεία,
Ο πόνος σε πολιορκεί.
Ξεβαμμένο πρόσωπο από μπογιές
Και μάσκες υποκρισίας μην κλαίς
Επειδή όλα τα ρήμαξαν οι γενικότητες.
Εκείνο το σπίτι είναι ακόμα φωτεινό
Τα δέντρα αγκαλιάζουν τους περαστικούς
Οι τάφοι έχουν αρχίσει να μιλούν
Οι μελλοθάνατοι όμως δεν ακούν
Κυνηγούν την σκιά τους ή εκείνη κυνηγάει εκείνους.
Πάμε μια βόλτα,
Θέλω να θάψω ένα φυλαχτό στην άμμο.
Ένα μυστικό πλανιέται χρόνια
Περιμένοντας να βρει σώμα για να κατοικήσει.
Νοσταλγώ την Ανάσταση, αλλά εσύ μιλάς
Σ’ άλλη γλώσσα.

***

ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΗΔΟΝΗΣ

Αναθυμιάσεις νεκρής ακολουθίας.
Ορόσημο δοσοληψίας ατέρμονης χαράς.
Πρόσκληση.
Δεν έχουμε ονόματα ούτε οικογένεια.
Κερνάμε δηλητηριώδη δαμάσκηνα
Και δαγκώματα φιδιών.
Μετρούμε πληγές.
Ο καθένας έχει την λέξη του
Ουρανός ή Κόλαση.
Επίκληση στην αστερόεσσα νύχτα!
Θαλασσινά φεγγάρια βυθίζονται
Μέσα στην ηδονή της προδοσίας.
Φιλί στο στόμα, όχι στο μάγουλο.
Επίπλαστη συνουσία συλλεκτικής απογραφής.
Μοιραίο συμβόλαιο.
Ολίγον ράθυμη η διαδικασία.

***

ΑΒΥΣΣΑΛΕΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Βαθιά
Στο σήμερα των αβυσσαλέων ιδιοτήτων
Ο ουρανός τρέμει
Σκυλί δαρμένο
Από αφέντες προικοθήρες.
Ουδείς αλάθητος προτού να δύσει ο ήλιος.
Φτερά πουλιών
Εναντιώνονται
Σε σαλτιμπάγκων τα αγκάθια.
Θα κοιμηθώ στο πάτωμα
Δαμάζοντας μια χούφτα αμύγδαλα
Κι ένα μπουκάλι αψέντι.
Πενιχρό εγχείρημα
Εύθραυστο φάντασμα
Απέναντι στον καύσωνα
Της ειδωλολατρείας.
Οι άγιες πόρνες
Ανάβουν το πορτατίφ
Των αρμοδιοτήτων.
Στο κομοδίνο
Βιολέτα ασάλευτη
Αναπαύεται η καρδιά τους.
Τωρινές Καρυάτιδες
Βυθίζονται στο ερμαφρόδιτο χώμα
Των διακρίσεων.
Πονάω να βλέπω
Τα χέρια άδεια
Τα νύχια ματωμένα
Σε φιλμ νουάρ.
Άλλοτε οι άνθρωποι
Ζούσαν σε νούφαρα αλεξίσφαιρα
Τώρα σε υπνόσακους λήθης.
Κάλπικοι εραστές
Σε περιτριγυρίζουν
Αποζητώντας τη γαλήνη του φιλιού σου.
Γρηγορείτε
Αλλοπαρμένες οι ιδιότητες
Γλεντοκοπούν
Στους δρόμους.
Ηλιοτρόπια
Σε αρπάζουν
Σε βουλιάζουν
Στου νόστου
Το λημέρι.
Ούριος άνεμος
Τρυπάει το κορμί σου.
Θα κοιμηθώ σε ανθόγαλα
Πίνοντας στην υγειά
Των ξένων δούλων
Εις χάριν
Των αβυσσαλέων ιδιοτήτων.

*Από τη συλλογή “Φεγγάρια Ηδονής”, εκδόσεις Πνοή, 2017.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s