Αποδημητικά και αειθαλή

Ανθισε εγγυς

Σε αυτήν την πόλη αφθονούν τα χέρια
Διασχίζουν τα βουνά και τις χαράδρες
Άλλα γράφουν συνθήματα στους τοίχους
Άλλα από πίσω τους τρέχουν και τα σβήνουν
Έπειτα φεύγουν όπως είναι φυσικό
Πρόκειται για αποδημητικά χέρια

Περπατούσαμε μία μέρα κι έπιασε βροχή
Μα αρνούμενες ταξί να πάρουμε
Τινάζαμε περήφανα η μία το παλτό της άλλης
Και τα μαλλιά μας στραγγίζαμε στα πεζοδρόμια
Ώσπου από τα γέλια βάλαμε τα κλάματα, μα τη φιλία μας

Χέρια έρχονται και φεύγουν όπως σου είπα είναι πολλά
Μα τους καρπούς μου δεν τους ξεφλουδίζουνε
Όχι για λόγο σοβαρό, έτσι για αλλαγή
Από τα ξεκαθαρίσματα στους τοίχους και την τόση τιτλοφόρηση
Ξεφλουδίστε με
Δέντρο αειθαλές στην άκρη του δρόμου
Τόσο που θα ‘θελα να γίνω φυλλοβόλο
Ξεφλουδίστε με, στα χέρια που περνούν τείνω
Αδιακρίτως τον κορμό μου
Πότε με ύφος σοβαρό και μετρημένο
Πότε επαίτης που πεθαίνει από την πείνα
Ξεφλουδίστε με κάτω απ’ τη φλούδα μου…

View original post 5 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s